w czasopismie
Czasopiśmie Discrete Mathematics (vol. 207, nr 13, 28 września 1999. Magiczny prostokąt to tablica m x n liczb całkowitych od 1 do iloczynu m i n. Liczby w każdej kolumnie dają jednakowe sumy, podobnie jak liczby w każdym wierszu, z tym że sumy wierszy i kolumn niekoniecznie muszą być takie same. Przekątne się pomija. Matematycy od dawna wiedzieli, że prostokąty magiczne istnieją, gdy liczby m i n mają jednakową parzystość (czyli gdy albo obie są parzyste, albo obie nieparzyste, są większe od 1 i nie są jednocześnie równe 2. Hagedorn uogólnia ten pomysł na wyższe wymiary, wykazując, że gdy wszystkie krawędzie takiej wielowymiarowej tablicy są parzyste co spełnia na przykład tablica o wymiarach 2 x 4 x 6 to prostokąt magiczny musi istnieć. Przypadek nieparzysty jest dużo trudniejszy do udowodnienia nie wiadomo nawet, czy.